دکتر سعیدرضا عاملی رئیس دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران و رئیس شورای تحول و ارتقای علوم انسانی در یادداشتی نوشت: سخن مقتدرانه و عدالت‌خواهانه رئیس‌جمهور ایران به نمایندگی از ملت شریف و عزتمند ایران، جلوه‌ای از قدرت تمدنی جمهوری اسلامی ایران بود؛ در مقابل، سخنان رئیس‌جمهور آمریکا و شیطنت‌های رسانه‌ای برای برهم‌زدن این افتخار ملی، جلوه‌ای دیگر از تقابل این دو رویکرد را رقم زد. ه

متن یادداشت دکتر سعیدرضا عاملی به شرح زیر است:

مقدمه

سخن از نابودی ملت ایران که وارث تمدن بزرگ و ارزش‌های والای عدالت خواهانه است؛ نمادی از فروپاشی آمریکا است. 

از سوی دیگر، سخن مقتدرانه و عدالت خواهانه و در عین حال استکبارستیز رئیس جمهور ایران، به نمایندگی از ملت شریف و عزتمند ایران عزیز، نمادی از جلوه‌گری قدرت تمدنی جمهوری اسلامی ایران بود. 

شیطنت‌های فاکس نیوز برای بر هم زدن این افتخار ملی که در اتحاد ملت شریف ایران شکل گرفت نیز نمودی از شیطنت های شیطان بزرگ برای جبران شکست‌ها گذشته و امروز است که با تدبیر رئیس جمهور محترم و هوشیاری مردم همیشه در صحنه خنثی خواهد شد. 

بدیهی است سرمایه ملی در حوزه غنی سازی صلح آمیز قابل معامله نیست و ایران بر حقوق مسلم خود پافشاری دارد و مسیر پایان جنگ، از مسیر پایان ظلم رژیم آمریکا و اسرائیل کودک کش و جبران ظلم های گذشته، منعکس شده در برنامه اقدام شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد. 

لازم به تاکید است که خباثت های اسرائیل غاصب و رژیم تمامیت خواه و دیکتاتور آمریکا از مسیر جنگ شناختی، جنگ سایبری و جنگ فرهنگی بعنوان یک جنگ‌افزار مخرب در کانون توجه نظام دفاعی و تهاجمی کشور و ملت شریف ایران قرار دارد. 

اما صورت مسئله نطق سراسر دروغ و نفرت پراکنی رئیس جمهور خبیث و ضعیف آمریکا از یک سو و نطق شجاعانه و سلحشورانه رئیس جمهور ایران، صحنه را تغییر نمی‌دهد. باید توجه داشت، مجمع عمومی سازمان ملل متحد بر پایه اصول مصرح در منشور خود، تریبونی برای پاسداری از برابری حاکمیتی اعضا، حل مسالمت‌آمیز اختلافات و پرهیز دادن صریح تهدید یا توسل به زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشورهاست (سازمان ملل متحد، 1945).

این جایگاه به سبب شأن حقوقی و نمادینش، محکی برای سنجش خرد دیپلماتیک و التزام به همزیستی مسالمت‌آمیز است. با این حال، در هشتاد و یکمین مجمع عمومی در مهرماه 1405، این مجمع جهانی به صحنه توهین، ارعاب و اتهام‌زنی آمریکای جنایتکار و توهین به ملت‌ها گردید.

در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ترامپ، رئیس دولت تروریستی آمریکا، در نطق خود در مجمع عمومی، علناً اینگونه ایران را تهدید به : «من ایران را محو و نابود می‌کنم» (ترامپ، 2026). خبرگزاری رویترز با پوشش این سخنرانی تأکید کرد که واشنگتن با به کار بردن واژه صریح «محوکردن» (annihilate) عملاً مسیر تهدید آشکار علیه یک ملت را برگزیده است (رویترز، 2026الف). این موضع البته واکنش‌های تندی را برانگیخت. 

از جمله گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، صراحتاً اعلام کرد که «سخنان وی [ترامپ] به معنای فراخوان برای نسل‌کشی و نابودی جمعی ۹۳ میلیون انسان است! این‌گونه اظهارات عادی نیست! هیچ‌چیز عادی در آن وجود ندارد!» (نیوسام، 2026).

فردای آن روز، در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶، دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، در همان جایگاه، روایت جعلی رژیم جنایتکار آمریکا را به چالش کشید و تریبون مجمع را به صحنه رسای دادخواهی یک ملت مبدل ساخت. دکتر پزشکیان در نطق خود قاطعانه اعلام کرد: «ما قربانیان تروریسم بوده‌ایم.

ما فقط از خود دفاع کرده‌ایم و تروریست نیستیم» (پزشکیان، 1405). او با یادآوری آسیب‌ها و خسارات ناشی از تجاوز آمریکا به ایران و به نمایش گذاشتن تصاویر رهبر شهید ایران و کودکان بی‌گناه میناب و لامرد که قربانی تجاوز آمریکای جنایتکار و صهیونیست نسل‌کش بودند، تصریح کرد «توان دفاعی ایران نه ابزاری برای ستم به دیگران، بلکه حق مشروع یک ملت برای بازدارندگی، حفظ حاکمیت ملی و استقرار صلحی عادلانه است» (پزشکیان، 1405).

این تقابل آشکار ساخت که چگونه رژیم تروریست آمریکا تریبون جهانی را به ابزاری برای زورگویی تبدیل کرد، در حالی که صدای ایران، بازتاب ایستادگی و عدالت‌خواهی قدرتمندانه است. 

لذا، مجمع عمومی در سپتامبر ۲۰۲۶ به صحنه آزمون اعتبار نظم جهانی تبدیل شد. آیا استقلال و حقوق انسانی برای تمامی ملت‌ها مفهومی یکسان و خدشه‌ناپذیر است، یا آنکه استانداردهای دوگانه رژیم جنایتکار آمریکا، جهان را به سوی عصری سوق می‌دهد که در آن اراده زورگویان بر منشور ملل متحد تقدم یابد؟ کالبدشکافی دروغ‌پراکنی ترامپ و بررسی جایگاهی که او برای توجیه فشار و تجاوز آمریکا به ایران ترسیم کرد، گام نخست برای پاسخ به این پرسش تاریخی است.

لبخند ترامپ شیطانی و عصبانیت او دروغین 

بررسی چینش واژگان و مضامین سخنرانی دونالد ترامپ، به‌خوبی نشان می‌دهد که ترامپ برای مشروعیت‌بخشی به جنایت و خشونت رژیم آمریکا، زنجیره‌ای از اتهامات بی‌اساس و جعلی را درهم آمیخت تا جای ظالم و مظلوم را عوض کند.

او با تکرار ادعای نخ‌نما مبنی بر اینکه ایران به اصطلاح «بزرگ‌ترین حامی تروریسم» است، اعدادی نامتعارف از جمله ارجاع به سابقه موهوم «۵۱ سال» منازعه، کشته شدن ۷۲ هزار نفر، تا گزارش‌هایی اغراق‌آمیز درباره پیامدهای نظامی تجاوز آمریکا به ایران را پیش کشید. 

در توصیف او، تمام ۱۵۹ فروند شناور ایران در قعر دریا قرار گرفته، نیروی هوایی و سامانه‌های راداری ایران مضمحل شده و صنایع موشکی و پهپادی آسیب اساسی دیده‌اند؛ ادعاهایی که با آمارهای غلوشده از تورم بیش از ۳۰۰ درصدی همراه شد تا تصویری از کشوری در آستانه فروپاشی اقتصادی و دفاعی به افکار عمومی القا گردید. 

سئوال اساسی این است که اگر ایران، این مقدار آسیب دیده، نباید جای نگرانی برای ترامپ و دولت غاصب آمریکا باشد.

در بررسی این ادعاها، فاصله آشکاری بین لفاظی‌های وی و واقعیت‌های عینی مشاهده می‌شود. 

رسانه‌های بسیاری از جمله گاردین و جی‌تی‌ای در تحلیل این ادعاهای جعلی تصریح کردند که بسیاری از این ارقام ــ از محاسبه شگفت‌آور بازه زمانی ۵۱ ساله تا آمارهای ادعایی کشته‌شدگان و میزان آسیب به زیرساخت‌های نظامی ایران ــ از سوی هیچ مرجع اطلاعاتی و نظارتی مستقل بین‌المللی تأیید نشده است (گاردین، 2026؛ جی‌تی‌ای، 2026). 

در واقع، رئیس رژیم جنایتکار آمریکا اساساً نمی‌داند که 47 سال از عمر پربرکت جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد و لذا 4 سال از دوره‌ پهلوی را که ایران در اشغال نوکران آنها بود را نیز جزو دوره تخاصم قلمداد می‌کند. 

لایه‌های پنهان این سخنرانی زمانی گویاتر می‌شود که جایگاه ایران با شیوه پرداختن ترامپ به قدرت‌های دیگری چون چین و روسیه مقایسه گردد.

در حالی که مواجهه ترامپ با پکن به اصطکاک‌های تجاری و رقابت‌های تعرفه‌ای محدود مانده است و در پرونده مسکو نیز لفاظی‌ها بیشتر معطوف به توقف جنگ اوکراین بدون درگیری مستقیم است، ایران تنها بازیگری به شمار می‌رود که تمام دغدغه‌های راهبردی واشنگتن ــ از امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز و بازدارندگی موشکی تا هژمونی منطقه‌ای و فناوری هسته‌ای ــ بر مدار آن تعریف شده است. 

بدین ترتیب، ایران به مرکز نطق رئیس دولت کودک‌کش آمریکا بدل شد که بیش از همه نشان می‌دهد هراس واقعی واشنگتن از اقتدار مستقل و نفوذناپذیری کشوری است که ساختار تحمیلی هژمونی را در عمل به چالش کشیده است. با این حال، تفکیک دقیق بافته‌های آماری از حقایق میدانی، مستلزم بررسی نقادانه گزاره‌هایی است که ترامپ برای فریب افکار عمومی به کار گرفت.

دروغ‌های ترامپ فقط در مورد ایران نبود، بلکه بخش اول سخنرانی او در مورد رشد و پیشرفت آمریکا و قدرت آمریکا نمونه های متعددی از اغراق و دروغ گویی را درخود جمع کرده بود. 

او به نوعی تلاش می کرد رضایت مردم آمریکا را به نمایش بگذارد، درصورتیکه آخرین نظرسنجی های حکایت از این می کند که محبوبیت او به 32 درصد که نازلترین محبوبیت در میان روسای جمهور آمریکا است تنزل پیدا کرده است. 

به دروغ ادعای برخوردار آمریکا و ونزوئلا از 60 درصد نفت جهان، این در حالیست که آمریکا صرفا 3 درصد ذخایر نفتی جهان را دارد و ونزوئلا بین 17 تا 19 درصد. او ادعا کرد او موفق به پایان دادن به 8 جنگ در جهان شده است که سراسر دروغ و داستان پردازی است و اساسا بعضی از جنگ های خیالی وجود خارجی ندارند.

او ادعا کرد که ذخائر دفاعی آمریکا از هر زمان بهتر است و حال آنگاه فرماندهان نظامی آمریکا، آمادگی دفاعی آمریکا را در بدترین وضعیت ارزیابی می کنند. دروغ دیگر او در مورد میزان سرمایه گذاری در آمریکا بود. ترامپ ادعا کرد که دولت او تعهدات سرمایه‌گذاری جدیدی به ارزش ۲۱ تریلیون دلار از سراسر جهان را جذب کرده است، در حالیکه وب‌سایت خود کاخ سفید تنها ۱۱.۲ تریلیون دلار "اعلام سرمایه‌گذاری" را در دوره دوم ریاست‌جمهوری او ثبت کرده است که بسیار کمتر از رقم ادعایی است. دونالد ترامپ نماد دروغ‌گویی و خیانت در تعهدات در تاریخ آمریکاست. لبخند او شیطانی و عصبانیت او دروغین است. 

پاسخ قاطع و مقتدرانه رئیس‌جمهور ایران

بیست و چهار ساعت پس از رجزخوانی‌های توخالی رئیس رژیم آمریکا، دکتر مسعود پزشکیان در ۲۳ سپتامبر تریبون جهانی را به صحنه‌ای برای واژگون‌سازی روایت‌های مجعول بدل ساخت. 

او پیش از هر مجادله سیاسی، مستقیماً به اتهام‌زنی‌های واشنگتن پاسخ گفت و جایگاه حقوقی و اخلاقی ایران را با جملاتی صریح و بی‌واسطه از موضع متهم به جایگاه شاکی ارتقا داد: «ما قربانیان تروریسم بوده‌ایم؛ ما فقط از خود دفاع کرده‌ایم؛ ما تروریست نیستیم» (پزشکیان، 1405). این پاسخ قاطع، یادآوری این واقعیت تاریخی به جامعه جهانی بود که رژیم تروریست آمریکا و اذنابش دهه‌هاست اجرای تروریسم اقتصادی، ترور فرماندهان نظامی و تحریم‌های کور، حیات ملت‌ها را به خطر انداخته‌اند. 

در عین حال، از این واقعیت پرده برداشت که اتهام‌زنی بی‌اساس رژیم متجاوز آمریکا علیه سایر ملت‌ها، روشی برای توجیه تروریسم دولتی آمریکایی است.

زمانی که رئیس‌جمهور محترم ایران در صحن مجمع عمومی تصویر رهبر شهید کشور را بر دست گرفت، نطق او به عالی‌ترین سطح از دادخواهی سیاسی و انسانی مبدل شد. اسوشیتدپرس در این زمینه نوشت «حضور این تصویر در کانون مهم‌ترین تریبون سیاسی جهان، این پیام را به همراه داشت که تعرض و تجاوز آمریکا به ایران، خطوط قرمز حاکمیت ملی را درنوردیده و عالی‌ترین ارکان رهبری و نماد وحدت کشور را هدف ترور مستقیم قرار داده است» (اسوشیتدپرس، 2026الف). 

این اقدام حساب‌شده، فضای نشست را دگرگون کرد و نشان داد ادعای مجعول واشنگتن مبنی بر نبرد با تروریسم، در واقع پوششی رسوا برای اجرای تروریسم دولتی و تلاش جهت براندازی ساختار یک ملت مقاوم است.

دکتر پزشکیان برای آنکه مظلومیت تاریخی ایران را از ساحت کلام به قلمرو حقوق بین‌الملل و اسناد خدشه‌ناپذیر منتقل کند، با هوشیاری به نتایج تحقیقات هیئت مستقل حقیقت‌یاب شورای حقوق بشر سازمان ملل در نشست شصت و سوم متوصل شد. 

طبق گزارش این نهاد، در جریان تجاوز آمریکای جنایتکار به ایران، مدرسه ابتدایی شجره طیبه در شهر میناب هدف اصابت دو فروند موشک کروز قرار گرفت و طی آن 167 انسان بی‌گناه به شهادت رسیدند که ۱۲۳ تن از آنان کودکانی خردسال در کلاس‌های درس بودند (شورای حقوق بشر سازمان ملل، 2026). هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل در ارزیابی حقوقی خود تصریح کرد «دلایل معقولی وجود دارد که این حمله را مصداق جنایت جنگی و هدف‌گیری عامدانه غیرنظامیان دانست» (همان). 

ثبت این جنایت در اسناد رسمی و اعلام رسمی آن توسط نماینده شجاع ایران مقتدر، نقاب از چهره مدعیان دروغین برکشید و خوی ضدبشری رژیم کودک‌کش آمریکا را پیش چشم جهانیان آشکار ساخت.

ابعاد فاجعه‌بار این تجاوزگری تنها به میناب محدود نیست. سند رسمی شورای حقوق بشر سازمان ملل بخش مستند دیگری را نیز درباره حمله به یک مرکز ورزشی در بافت مسکونی شهرستان لامرد به تصویر می‌کشد (همان). بر اساس یافته‌های این مأموریت بین‌المللی، در پی این حمله ۲۲ شهروند غیرنظامی شامل ۱۰ زن و ۱۲ مرد به شهادت رسیدند که مأموریت حقیقت‌یاب اعلام نمود «دلایل معقولی در دست است تا این تهاجم به عنوان حمله‌ای کور، فاقد ضرورت نظامی و نقض آشکار قواعد بین‌المللی بشردوستانه تلقی گردد» (همان). 

طرح این شواهد متقن در مجمع عمومی، مظلومیت ملت ایران را به حقیقتی انکارناپذیر در حافظه حقوقی سازمان ملل تبدیل کرد.

در بیان و استدلال دکتر پزشکیان، تبیین این مصائب هرگز به معنای پذیرش درماندگی یا انفعال در برابر زورگویی نبود، بلکه شالوده و توجیه عقلانی ارتقای توان بازدارندگی را رقم زد. 

او فلسفه دفاع ملی را با اتکا به همین تجربه‌های عینی در جمله‌ای درخشان خلاصه نمود: «ما به قدرت نیاز داریم، زیرا ملتی که نتواند از خودش دفاع کند، له خواهد شد» (پزشکیان، 1405). تحلیل محتوای خطابه رئیس‌جمهور شجاع و فهیم ایران، نشان داد که قدرت نظامی در گفتمان ایران، سپر دفاعی بازدارنده در برابر تکرار فجایعی چون میناب، سد نفوذناپذیری برای ممانعت از تحمیل اراده بیگانگان و شرط لازم برای پاسداری از استقلال ملی کشور است. 

دکتر پزشکیان نشان داد که مظلومیت ملت ایران در انزوا و تسلیم تعریف نمی‌شود، بلکه این مظلومیت با آگاهی و اقتدار عجین شده است تا در برابر هرگونه دست‌اندازی رژیم جنایتکار آمریکا یا هر متجاوز دیگری سدی پولادین بسازد.

عظمت قدرت ایران و ملت عزیز ایران، در استقلال این کشور و مقابله با قدرت اول جهان در تراز یک قدرت الهی و حقیقت گرا در جایگاه قدرت راستین اول جهان است. قیام و قعود ایران مبنای عدالت خواهانه بدون التزام به زورگویی های ظالمانه رژیم آمریکا است.  

صلح برای همه، یا برای هیچ‌کس

پس از رجزخوانی‌های رئیس دولت تروریستی آمریکا، خطابه دکتر مسعود پزشکیان در مجمع عمومی در نقطه اوج خود، از سطح بازگویی وقایع فراتر رفت و بنیانی‌ترین تعارض مفهومی در ساختار روابط بین‌الملل را به چالش کشید. 

او در این فراز، سرنوشت جمعی بشریت را با پیوندی گسست‌ناپذیر به هم گره زد و با صراحتی کم‌نظیر اعلام کرد: «یا امنیت را با هم خواهیم ساخت یا ناامنی را با یکدیگر تحمل خواهیم کرد» و بلافاصله هشدار داد: «صلحی که برای همه نباشد، صلح نیست و عدالتی که برای همه نباشد، عدالت نیست» (پزشکیان، 1405)، این فراز یادآور عنوان پنجمین کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام تحت عنوان "عدالت برای همه، ظلم به هیچکس بود" که بر گرفته از تعالیم تمدنی امام رضا علیه السلام و فرهنگ جهاد و شهادت اهل بیت علیهم‌‎السلام است. 

این گزاره زمانی به یک استدلال حقوقی محکم تبدیل می‌شود که در ترازوی منشور ملل متحد سنجیده شود. نظمی که در سال ۱۹۴۵ میلادی بر خاکسترهای جنگ جهانی بنا شد، بر اصولی بنیادین مانند برابری حاکمیتی اعضا، احترام به استقلال سیاسی، صیانت از تمامیت ارضی، حل مسالمت‌آمیز اختلافات و منع صریح تهدید یا توسل به زور استوار است (سازمان ملل متحد، 1945). 

دکتر پزشکیان با نشانه رفتن همین گسست ساختاری، سازوکار مخرب استانداردهای دوگانه را در معرض قضاوت جهانی قرار داد.

او با مقایسه وضعیت ایران با تحولات منطقه و مصونیت تسلیحاتی صهیونیست‌های جنایتکار در برابر تحمیل شدیدترین بازرسی‌ها بر تهران، تناقض زننده این نابرابری را آشکار ساخت. 

یکی از ژرف‌ترین ظرافت‌های این خطابه در تفکیک‌ناپذیری صلح از اقتدار ملی نهفته است. رئیس‌جمهور محترم ایران خطاب به سران جهان تأکید کرد: «ما جهان را نه به جنگی دیگر، بلکه به صلح و عدالت فرامی‌خوانیم؛ نه از روی ضعف، بلکه برخاسته از اطمینان به قدرت خود» (پزشکیان، 1405). در ساختار استدلالی این سخنرانی، قدرت به عنوان ظرفیت دفاع از خویشتن، سد استواری در برابر تحمیل اراده متجاوز و یگانه ضامن بقای حاکمیت ملی معنا می‌شود چرا که صلح بدون قدرت بازدارنده، به تسلیم در برابر زیاده‌خواهی رژیم جنایتکار آمریکا بدل خواهد شد.

بازتاب دو سخنرانی

بازتاب دو خطابه ۲۲ و ۲۳ سپتامبر در رسانه‌های بین‌المللی، تفاوت در چارچوب‌بندی پیام واشنگتن و تهران را پیش چشم ناظران قرار داد. 

خبرگزاری رویترز در گزارش خود از خطابه ترامپ، نقطه ثقل پوشش رسانه‌ای را بر لحن تهاجمی و تهدید کم‌سابقه او متمرکز ساخت (رویترز، 2026). رویترز نطق ترامپ را در قالب یک ضرب‌الاجل ویرانگر و بخشی از دیپلماسی ارعاب در حاشیه دیدارهای فشرده مجمع عمومی بازتاب داد.

در نقطه مقابل، خبرگزاری آسوشیتدپرس در پوشش خطابه دکتر مسعود پزشکیان، زاویه دید کاملاً متفاوتی برگزید و نطق او را زیر عنوان «پاسخ قاطع و دفاعی در میانه جنگ» (اسوشیتدپرس، 2026ب) صورت‌بندی کرد. 

آسوشیتدپرس با برجسته‌سازی ایستادگی رئیس‌جمهور ایران و اعلام اینکه تهران «تا آخرین نفس» در برابر تجاوز خواهد ایستاد، سخنرانی او را نمایانگر اراده ملتی توصیف کرد که از جایگاه قربانی مستقیم تهاجم و تروریسم سخن می‌گوید.

همچنین این خبرگزاری گزارش داد که دکتر پزشکیان با «قلدر» خواندن شخص رئیس‌جمهور آمریکا، تلاش کرد هیمنه روانی واشنگتن را بشکند و تریبون مجمع عمومی را به دادخواهی علیه یک‌جانبه‌گرایی بدل سازد».

همچنین روزنامه نیویورک تایمز (2026) به اتهام حمله نامشروع آمریکا به ایران پرداخت و سی‌ان‌ان (2026) جمله «هیچگاه در برابر ترامپ سرخم نخواهیم کرد» (پزشکیان، 1405) را تیتر کرد. همزمان سی‌ان‌بی‌سی (2026) مسئول دانستن آمریکا و اسرائیل در بی‌ثباتی جهانی، پی‌بی‌اس نیوز (2026) تأکید بر دفاع مقتدرانه در برابر تجاوزات و خبرگزاری آسوشیتدپرس (2026ب) به چالش کشیدن ترامپ و ایستادگی ایران تا آخرین نفس را برجسته کردند.

پیوند بین خطابه دکتر پزشکیان در نیویورک و تحولات میدانی، در مواضع ارکان امنیتی کشور تجلی یافت. بیان رئیس‌جمهور محترم در مجمع عمومی درباره تلازم اجتناب‌ناپذیر «قدرت و دفاع»، در کلام دبیر محترم شورای عالی امنیت ملی نیز صورتی عینی، راهبردی و عملیاتی به خود گرفت. 

سرلشکر محسن رضایی در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ با نفی تعلیق دیپلماتیک اعلام کرد: «مذاکره بس است، عمل کنید» و تصریح نمود که «دوران تعهدات یک‌طرفه در برابر باج‌خواهی» (خبرگزاری فارس، 1405) به سر آمده است. وی به صراحت تأکید کرد که تا زمان پایبندی رژیم جنایتکار آمریکا به شروط ابلاغی تهران و جبران خسارات ناشی از تجاوز به ایران، بازگشایی تنگه هرمز منتفی خواهد بود (همان).

بازتاب سخنرانی عزتمندانه و مقتدرانه رئیس جمهور محترم یک خیزش و هم‌افزایی قدرتمندی در داخل کشور نیز ایجاد کرد.

رئیس محترم قوه قضاییه در واکنش به سخنرانی عزتمندانه رئیس جمهور ایران نوشت: «سخنرانی ریاست محترم جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل، حقیقتاً سرشار و مشحون از نکات نغز و عزتمندانه بود» (تسنیم، 1405الف). رئیس محترم مجلس شورای اسلامی نیز در پیام تبریک خود نوشت: «رئیس‌جمهور پزشکیان نه فقط از زبان یک دولت، بلکه از جانب تمدنی سه هزار ساله سخن گفت. او صدای قدرتمند شجاعت، مقاومت و استواری جمهوری اسلامی ایران بود. زنده باد ملت سربلند و مقاوم ایران» (تسنیم، 1405ب). 

همچنین، سازمان بسیج مستضعفین با قدردانی از مواضع عزتمندانه رئیس‌جمهور کشورمان در سازمان ملل، تأکید کرد: «سخنان پزشکیان در سازمان ملل صدای حق‌طلبی ملت ایران را به جهان رساند» (تسنیم، 1405ج). 

جمع‌بندی: فروپاشی قدرت استکبار و عظمت یافتن قدرت عدالت خواهی و تمدنی ایران

بیانات رئیس جمهور در 81مین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، انعکاسی بود از نگاه استقلال‌گرایانه و استکبار ستیر امام راحل و امام شهید و قائد شجاع و قدرتمند جمهوری اسلامی ایران آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه ای ناظر بر خباثت آمریکا و ضرورت رفتن به سمت منطقه عاری از حضور آمریکا که نشان از روحیه بلندنگر و استقلال گرایانه رهبر سوم جمهوری اسلامی ایران نیز دارد. این پشتوانه عظیم تمدنی سه رهبر جمهوری اسلامی ایران و البته صدای پرطنین مقاومت و عدالت خواهی مردم شریف ایران در نطق رئیس جمهور ایران، در جمع سران ملل جهان انعکاس پیدا کرد.

سخنرانی امسال در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تلاقی سه تصویر معنادار بود. 

نخست، سیمای واقعی دولت تروریستی آمریکادر نقض همه اصول و قواعد منشور ملل و اساسا عدم رعایت عدالت و احترام به سایر ملل از یک طرف و از طرف دیگر بی محابا سخن از نابودی یک ملت کردن که مصدق نگاه مجرمانانه به جهان و فروپاشی یک نظام سیاسی که سخن از قدرت اول جهان بودن دارد.  

قاب دوم تصویر، گفتمان عزتمندانه امام شهید و رهبر معظم انقلاب در مبارزه شجاعانه با ظلم و بی عدالتی و حمایت از مردم مظلوم جهان و انعکاس دادن به یک رویکرد تمدنی که همگان در آن احساس امنیت و آرامش داشته باشند که در سخنرانی شجاعانه دکتر مسعود پزشکیان انعکاس پیدا کرد و ملت شریف ایران را شاد کرد. 

سومین تصویر، تصویر ایران مقتدر و آماده دفاع بود و این هشدار راهبردی را در جهان طنین انداخت که «صلحی که برای همه نباشد، صلح نیست و عدالتی که برای همه نباشد، عدالت نیست» (پزشکیان، 1405). 

این بیان صریح در کنارِ اعلام اینکه «ایران در برابر متجاوز زورگو سر خم نخواهد کرد» (پزشکیان، 1405) و همزمانی آن با مواضع راهبردی دبیر محترم شورای عالی امنیت ملی، استیفای حقوق ملی و از جمله سرنوشت تنگه هرمز را به تحقق شروط ایران و عقب‌نشینی رژیم جنایتکار آمریکا مقید ساخت و تصویری از اقتدار و عظمیت برای ملت ایران و فروپاشی نظام سیاسی آمریکا را به نمایش گذاشت.

کنار هم گذاشتن این سه تصویر نشان می‌دهد آنچه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد رقم خورد، رویارویی دو تعریف آشتی‌ناپذیر از مفهوم قدرت بود.

نخست، قدرتی تجاوزکارانه و ظالمانه که رژیم تروریست آمریکا آن را در ابزار ارعاب و تحمیل اراده دنبال می کند که منجر به فروپاشی جایگاه آمریکا در میان مردم جهان و عدالت خواهان جهان شده است و دوم، قدرتی که در مکتب عزت، حکمت، مصلحت که همواره مزین به نور مقاومت الهی است که در اندیشه و سیره عملی امام رحمه الله علیه و امام شهید و رهبرمعظم انقلاب به عنوان ظرفیت دفاع از حق حاکمیت ملی، صیانت از استقلال و سدی نفوذناپذیر در برابر زورگویی معنا می‌شود. این دو تصویر یعنی تصویر استکباری آمریکا و تصویر عدالت خواهی ایران مقتدر، عدالت خواهان جهان را به سمت مرجعیت ایران بعنوان نماد قدرت جهانی تمدنی و عدالت خواه سوق خواهد داد و ما جایگاهی به مراتب قدرتمندتر از ایران را در سطح جهان شاهد خواهیم بود. این مهم است که به تعبیر اما شهید "در طرف درست تاریخ" بایستیم.  

منابع

خبرگزاری فارس. (1405، اول مهر). محسن رضایی: مذاکره بس است، عمل کنید / تا شروط ایران محقق نشود، تنگه هرمز باز نخواهد شد. پایگاه خبرگزاری فارس،

https://farsnews.ir/TM_911/1790169073193593931/%D8%B3%D8%B1%D9%84%D8%B4%DA%A9%D8%B1-%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AD%D8%B1%D9%81-%D9%88-%D9%85%D8%B0%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%84-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF .  

پزشکیان، م. (1405، یکم مهر). سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد. بازبینی شده از: https://www.youtube.com/watch?v=WUsRJ4TLbio. 

تسنیم. (1405الف). اژه‌ای: پزشکیان با صلابت و استوار از حقوق حقه مردم ایران دفاع کرد. خبرگزاری تسنیم. https://t.me/Tasnimnews/446598.

تسنیم. (1405ب). قالیباف: پزشکیان صدای قدرتمند شجاعت، مقاومت و استواری تمدن ایران بود. خبرگزاری تسنیم. https://t.me/Tasnimnews/446424. 

تسنیم. (1405ج). قدردانی سازمان بسیج مستضعفین از مواضع عزتمندانه رئیس‌جمهور در سازمان ملل. خبرگزاری تسنیم. https://t.me/Tasnimnews/446639.

تسنیم. (1405د). پیام‌های تقدیر از رئیس جمهور در پی سخنرانی شجاعانه در مجمع عمومی سازمان ملل. خبرگزاری تسنیم. https://t.me/Tasnimnews/446731. 

Amiri, F. (2026, September 23). In defiant speech, Pezeshkian calls out Trump and says Iran will ***** ‘until our last breath’. Associated Press. https://apnews.com/article/iran-pezeshkian-united-nations-general-assembly-trump-war-210d432587bb8dc2d7303ca4c8ea67b6. 

Associated Press. (2026a, September 23). In defiant